برنامه‌ریزی منابع و شیفت

در شرکت‌هایی که آدم‌ها روی چند کار هم‌زمان توزیع می‌شوند، برنامه‌ریزی معمولاً در ذهن یک سرپرست است و روی یک فایل اکسل بازتاب پیدا می‌کند. مشکل وقتی پیدا می‌شود که کار جدیدی می‌آید و باید تصمیم گرفت به چه کسی داده شود — و هیچ‌کس تصویر دقیقی از بار فعلی افراد ندارد.

نتیجه دو حالت متضاد است که هر دو بد هستند: چند نفر بیش از ظرفیت کار دارند و فرسوده می‌شوند، و چند نفر دیگر ظرفیت خالی دارند که کسی از آن خبر ندارد. تعهد به مشتری هم بر همین مبنای مبهم داده می‌شود.

برنامه‌ریزی اودو بار کاری را قابل دیدن می‌کند. برای هر نفر ظرفیت هفتگی تعریف می‌شود و شیفت‌ها روی یک نمای گانت چیده می‌شوند. سیستم نشان می‌دهد چه کسی پر است، چه کسی خالی است و کدام تخصیص با مرخصی تأییدشده تداخل دارد. برنامه هم پس از انتشار خودکار به خود افراد اطلاع داده می‌شود — روی همان پایگاه داده‌ای که بقیهٔ خدمات روی آن کار می‌کند.